Landau Kleffner syndroom

Het Landau-Kleffner syndroom is een epilepsiesyndroom waarbij er gedurende de nacht in de slaapkwabben van de hersenen voortdurend epileptische activiteit aanwezig is. Door deze activiteit ontstaan er problemen met de taalontwikkeling.

Het syndroom komt met name voor bij kinderen met een leeftijd van 1-8 jaar. De meeste kinderen krijgen klachten in de periode 3-8 jaar. Het syndroom komt vaker voor bij jongens dan bij meisjes.

Kenmerken

Kinderen met het Landau-Kleffner syndroom krijgen in toenemende mate problemen met de taal. In eerste instantie gaat het vaak om problemen met het begrijpen van wat anderen tegen hen zeggen. Vaak wordt gedacht dat kinderen met het Landau-Kleffner syndroom niet meer goed horen. Wanneer hun gehoor getest wordt, blijkt dit helemaal normaal te zijn. Wanneer het syndroom niet behandeld wordt, krijgen kinderen met dit syndroom later ook problemen met het maken van goede zinnen of problemen met het uitspreken van woorden. Sommige kinderen praten helemaal niet meer en lijken ook niets te begrijpen.

Gedragsproblemen

Kinderen met het Landau-Kleffner syndroom krijgen vaak gedragsproblemen. Meestal vertonen ze druk gedrag, zijn ze voortduren in de weer en kunnen ze niet stil zitten. Vaak zijn er ook problemen met de aandacht, ze kunnen zich niet concentreren en zijn snel afgeleid.

Aanvallen

Sommige kinderen hebben overdag ook duidelijk epilepsie aanvallen, die bijvoorbeeld bestaan uit even voor zich uit staren en niet reageren op de omgeving, of kortdurende schokjes met armen en/of benen. Deze aanvallen kunnen zo subtiel zijn dat ze niet worden opgemerkt.

Diagnose

Een EEG kan het Landau-Kleffner syndroom bevestigen. Er moet een EEG gemaakt worden tijdens de hele nachtslaap. Wanneer blijkt dat er voortdurend epileptische activiteit is in de slaapkwabben, in elk geval meer dan 60% van de tijd dat er geslapen is, is er sprake van het Landau-Kleffner syndroom.

Vaak krijgen kinderen met Landau-Kleffner syndroom twee onderzoeken. Een neuropsychologisch onderzoek waarin allerlei vaardigheden worden getest en een logopedisch onderzoek.

Behandeling

Het syndroom wordt in eerste instantie behandeld met medicijnen die epileptische aanvallen onderdrukken.

Wanneer de behandeling met medicijnen niet voldoende werkt, wordt vaak gekozen voor een medicijnkuur met gammaglobulines via een infuus of een behandeling met prednison via een infuus of in tabletvorm.

Tekstwijziging of aanvulling voorstellen


Tekstsuggestie maken