Wisselende rollen

Het moeilijke van het partner zijn van iemand met epilepsie is het steeds weer moeten wisselen van rollen. Tijdens een aanval de verzorger, daarna de bezorgde echtgenoot, omdat je weet wat er allemaal kan gebeuren. Maar ook het “maatje” dat je de ruimte wil geven om samen gewoon te kunnen doen wat iedereen doet.

“Het went nooit …”

Lees meer »

Als de patiënt een aanval heeft, moet de partner reageren of hij/zij wil of niet. Hij ligt daar, loopt daar, is afwezig. Het raakt je iedere keer weer. Op het moment van de aanval weet je te handelen, maar daarna, dan overkomt het jezelf. De patiënt ondergaat het, maar als partner sta je erbij Het maakt je machteloos, onzeker en wederzijds verdrietig. De patiënt weet niet wat er gebeurd is, maar de partner wel. Daardoor weet de een niet wat de ander doormaakt. Hetzelfde beleven maar dan anders.

Je wisselt op zo’n moment van rol, van partner naar verzorgster. Belangrijk is de balans weer in evenwicht te brengen na de aanval. Gelijke zijn en blijven.

 

 

 

Deze pagina delen