Onverwachts

Maandag 23 april

Mijn wond is gisteravond deels opengegaan en een beetje gaan bloeden, ook kwam er wat pus uit. Ik ben vanochtend bij de huisarts geweest en zij heeft me antibioticazalf gegeven. Nu draag ik mijn haar ook maar weer naar rechts, terwijl ik net mijn haar weer ‘gewoon’ kon dragen en mijn scheiding van mijn haar weer terug was…

Dinsdag 24 april

Zostraks had Janine Ophorst mij even gebeld. Ik heb afgesproken dat ik elke dag een foto naar haar stuur van de wond en ik heb donderdag een controle afspraak gemaakt bij de huisarts. Als het dan niet veel beter gaat met de wond zal ik antibiotica in pilvorm moeten nemen, zei ze. Voor nu is het nog even aankijken, maar ze is er wel alert op. Ze wil niet dat het een botlapinfectie wordt. Dat betekent namelijk dat het bot is gaan ontsteken waar de neurochirurg het luikje heeft gemaakt. De ontsteking moet dus echt oppervlakkig blijven. Hopelijk helpt de zalf snel en zal het niet erger worden dan dit.

Donderdag 3 mei

Vandaag ben ik bij Janine geweest voor een spoedafspraak vanwege de wond. Zij heeft de hele operatiewond bekeken en vertelde hoe de gehele wond qua genezing er nu uit zou moeten zien (want een deel van de operatiewond is wel gewoon goed aan het genezen). Ik vertelde waar ik pijn heb, namelijk bij het vijfde en zesde hechtgaatje en ik voel soms een felle steek. Ook het eerste hechtgaatje is nog wat verdikt. Ze heeft vervolgens met dr. Van Rijen overlegd en ik krijg toch antibiotica in pilvorm en moet met de antibioticazalf stoppen. Ze vertelde dat ze sowieso niet zo voor het gebruik van zalf was bij een wond van een operatie. Dat maakt de wond sompig en dat is eigenlijk ook niet zo goed. Daarom werd het dus toch antibiotica. Over 12 dagen moet ik terugkomen op de polikliniek voor controle. Als ik meer pijn zou krijgen of wat dan ook, moet ik in elk geval meteen het ziekenhuis bellen, benadrukte ze, maar dat gebeurt dan ook zeker wel!

Sowieso was ik vandaag ik het UMC Utrecht vanwege het gezichtsveldonderzoek. Tijdens het onderzoek merkte ik dat ik rechtsboven soms twijfelde of ik daar wel een lichtje zag komen of niet. Het zou mij dus niet erg verbazen als een deel(tje) van mijn gezichtsveld uitgevallen is.

Maandag 7 mei

Vandaag ben ik naar het UMC Utrecht geweest voor de uitslag van het gezichtsveldonderzoek. Er is zowel linksboven als rechtsboven een stukje zicht weg. Dit is wel zo ver bovenin dat mijn hersenen het zelf invullen. Ik merk er in het dagelijks leven dan zelf ook niets van dat mijn gezichtsveld wat minder groot is geworden. Gelukkig maar! Tijdens het gezichtsveldonderzoek vorige week had ik, zoals ik al eerder vertelde, zelf al wel het idee dat ik rechtsboven de lichtjes niet zo goed kon volgen en zien. Vandaag is het dus bevestigd dat dat ook zo is. Het is verder onomkeerbare schade, dus ik maak me er niet zo druk om, ik merk er tenslotte toch niet van.

Dinsdag 15 mei

Vandaag was ik voor controle weer op de poli. De wond zag er nu veel beter uit. De antibiotica had duidelijk zijn werk gedaan. Nu moet de wond zelf weer verder gaan genezen en ben ik officieel ontslagen uit het ziekenhuis! Aangezien ik toch in het ziekenhuis was, kreeg ik ook de MRIfoto’s te zien. Daarop was te zien dat de amygdala en een groot deel van de hippocampus aan de linkerkant er dus uit zijn gehaald. Dat was best wel gek om te zien, maar ook wel interessant. Anders zou ik een telefonische afspraak 17 mei hebben gehad met de uitslag van de MRI-scan en dan had ik deze foto’s niet gezien.

 

 

Deze pagina delen