“Zorgindicatie aanvragen nu makkelijker”

“Het aanvragen van een indicatie om hulp en begeleiding te krijgen is ontzettend ingewikkeld,” vertelt Linda Breel (18). Linda heeft net het gymnasium afgerond. Haar schooltas wappert vrolijk aan een vlag buiten het raam, binnen hangt een prachtige galajurk klaar voor het eindexamengala waar ze vanavond naar toe gaat.

Linda is autistisch, acht jaar geleden werd voor het eerst haar indicatie gesteld. Vanzelfsprekend verandert haar situatie nu zij eindexamen heeft gedaan. Een nieuwe indicatiestelling was dus nodig.

“Acht jaar geleden heeft mijn moeder natuurlijk die aanvraag gedaan omdat ik nog te jong was,” vertelt Linda. “Dat was ingewikkeld, maar we zijn dolblij dat dit mogelijk is. Zonder begeleiding had ik nooit het gymnasium kunnen voltooien en had ik überhaupt dit gesprek niet durven voeren. Wekelijks bespreek ik met mijn begeleider de dingen waar ik hulp bij nodig heb.

Qua school ging dat vaak over het plannen en indelen van het werk, maar ik ben bijvoorbeeld ook begeleid in de manier waarop ik de stof moet leren. Mijn begeleider helpt ook bij andere dingen die ik moeilijk vind. Zo heb ik pas voor mijn profielwerkstuk een zangles gegeven aan een groep van ongeveer acht man. Een overwinning, dat durfde ik tot voor kort echt niet aan. Ik merk dat ik langzaamaan echt een beetje mee leer draaien in de samenleving.”

En die samenleving lonkt natuurlijk nu Linda haar schooldiploma op zak heeft. Ze wil graag op zichzelf gaan wonen en studeren, maar realiseert zich dat dat voor haar lastig is. Gelukkig is er een nieuwe indicatiestelling waardoor ze weer hulp en begeleiding krijgt voor de dingen die voor haar extra moeilijk zijn. Linda: “Het plannen en mijzelf houden aan deze planning is natuurlijk heel belangrijk als je op jezelf woont. Ook moet ik goed letten op mijn energiehuishouding, de afgelopen jaren heb ik meerdere malen tegen een burn out aangezeten.”

Vragenlijst als hulpmiddel

De vragenlijst van Per Saldo, die jongeren kunnen gebruiken om bij het aanvragen van een indicatie voor zichzelf op een rijtje te zetten welke hulp ze nodig hebben, vond Linda aanvankelijk vooral erg uitgebreid. “Te uitgebreid,” lacht ze verontschuldigend.

“De vragen gaan over gewone dagelijkse bezigheden, zoals opstaan, wassen en aankleden, eten, naar school gaan en de dingen die je doet in je vrije tijd. Daarvan moet je bijvoorbeeld aangeven of je het helemaal zelf kunt, of je het kunt als het misgaat en of je het nooit vergeet. Ik vond het irritant om eindeloos in te vullen dat ik mij echt wel zelf kan wassen en aankleden, en boodschappen kan doen. Aanvankelijk had ik het idee dat deze lijst vooral voor jongeren met een lichamelijke beperking bedoeld was.”

Doorzetter

Linda’s moeder Marga schuift aan en lacht haar dochter toe. “Jij bent een ongelooflijke doorzetter, en altijd geneigd je sterker voor te doen dan je bent. Maar weet je nog van die boodschappen?” Linda vertelt dat boodschappen doen eigenlijk niet vanzelfsprekend is voor haar: “Ik kan het met een koptelefoon op zodat niemand mij aanspreekt en als ik artikelen nodig heb waarvan ik zeker weet waar ze staan. Afrekenen doe ik het liefst bij wat oudere kassières.”

Ze kan meer voorbeelden noemen van situaties waarvan ze de neiging heeft te zeggen dat het altijd lukt, maar die bij nader inzien ingewikkeld zijn. “Als een indicatiesteller vraagt of ik met het openbaar vervoer kan reizen, zeg ik ja”, vertelt ze. “In de vragenlijst staat dezelfde vraag, met als antwoordmogelijkheid ook ‘meestal’ en ‘soms’. Eigenlijk kan ik alleen met het openbaar vervoer als ik de route vaak geoefend heb met iemand. Een nieuwe bestemming is onmogelijk als ik alleen ben. Bij nader inzien zet zo’n lijst je wel aan het denken of je iets nou echt kan of niet. Waardoor je bij je indicatiesteller duidelijker je hulpvraag kunt formuleren en de hulp krijgt waar je recht op hebt.”

Marga is niet de enige ouder, die ziet dat haar kind zich sterker voordoet dan ze is. Bij Per Saldo komen veel positieve reacties binnen van ouders die de Vragenlijst voor ouders hebben ingevuld, die ook op de site te vinden is. Ze merken dat ze, als ze eerst zelf hun vragenlijst hebben ingevuld, hun kinderen beter kunnen motiveren om met aandacht de vragen te beantwoorden. Door de lijsten van kind en ouder vervolgens naast elkaar te leggen is goed te zien hoe het kind zijn hulpvraag ziet, vergeleken met zijn ouders. Het is altijd prettig om een discussie over een eventueel verschil van inzicht samen thuis te voeren, en niet bij de indicatiesteller.

“Mijn energie is niet altijd gelijk”

Ook Joyce de Kleijn (26), reumapatient, is enthousiast over de nieuwe site: “Ik vind hem helder en duidelijk. (…) Wat ik goed vond van de vragenlijst, was dat er bij veel activiteiten een onderscheid wordt gemaakt of je het altijd, soms, meestal of niet kan,” vertelt Joyce. “Natuurlijk weet ik precies wat ik echt niet kan. Maar sommige activiteiten kan ik in principe wel, zolang ik er niet te moe voor ben. Mijn energie is beperkt, dus er zijn ook dingen die ik meestal kan, maar soms ook niet. Bij een herindicatie zal ik dus zeker de vragenlijst doornemen en mij bij elk onderwerp goed voorstellen hoe ik dat in de praktijk doe. Wat mij betreft had deze site er al jaren eerder mogen zijn.”

Ga naar de website Welke zorg heb ik nodig? »

Deze pagina delen