Mijn aura …

door Janita

“Voorafgaand aan een aanval had ik, voor mijn operatie, altijd een aura. Ik vind het een gevoel wat ik moeilijk kan omschrijven. Het begint ergens in mijn borst/maag en stijgt omhoog naar mijn hoofd. Het eindigt dan ‘ergens achter mijn neus’. Soms blijft het daarbij, een andere keer verlies ik dan mijn bewustzijn en volgt er een complex partiële aanval. Soms komt dat gevoel ook voor, los van een aanval en maakt me altijd wel alert. Ik weet dan dat het wat ‘rommelt’ in mijn hoofd.”

Deze pagina delen