“Het VEP heeft mij geholpen mijn epilepsie te accepteren.”

Daan (22) volgende het VEP samen met zijn vader

De laatste twee weken van augustus 2013 hebben mijn vader en ik deelgenomen aan het Vierdaags Epilepsie Programma van Kempenhaeghe.
Na een aantal oriënterende gesprekken met dokter Schelhaas (neuroloog), dokter Graveland (neuroloog) en de heer Neelen (psycholoog) hebben we besloten het twee keer tweedaags programma te volgen.

De reden waarom ik heb meegedaan is, dat ik op een aantal vlakken met en door mijn epilepsie redelijk tot sterk was vastgelopen. Denk met name aan schoolopleiding, verhoudingen in relaties, verkeerd zelfbeeld, gebrek aan structuur en gebrek aan zelfdiscipline.

We hebben gekozen voor twee keer twee en een halve dag in plaats van een hele week, omdat dit in eerste instantie ons het beste uit kwam met school en werk. Achteraf vonden we dit een juiste keuze, omdat het een intensief programma is en je je twee keer goed kunt voorbereiden en richten op de inhoud van het aangeboden programma.

Zonder echte verwachtingen zijn we gestart. We zijn er “open” aan begonnen en hebben het doorlopen van het programma als zeer plezierig, intensief, leerzaam, confronterend en ook gezellig ervaren.

Vele aspecten die een directe relatie met je epilepsie hebben, komen goed gedoseerd aan de orde.
Met sport, spel, ontspanning, groepsgesprekken, individuele gesprekken met psychologen, gesprekken met collega epilepsiepatiënten, familiegesprekken, medische thema’s etc. vorm je je een goed beeld van wat er aan de hand is en waar praktische mogelijkheden tot aanpassing en verbetering liggen. Verder vorm je je een beeld van wat er voor jou nuttig is om verder aan te werken ter verbetering van je eigen leven met epilepsie.

Dit alles gebeurt in een sfeer waarin jij als epilepsiepatiënt centraal staat. Openheid, respect en met elkaar zoeken naar middelen (geen medicijnen) en hulp ter verbetering van jouw leven met epilepsie zijn de dingen waarin het in het VEP die dagen om draait.

Voor mij heeft het VEP enorm veel bijgedragen aan het accepteren van mijn epilepsie, voornamelijk de gesprekken met medepatiënten zijn voor mij erg nuttig en prettig geweest. Zodra het VEP was afgelopen begon voor mij het acceptatieproces pas echt, maar het VEP zet dit proces in gang. Door het VEP is mijn leven tot op heden beter en rustiger geworden. En hiervoor ben ik iedereen die bijdraagt aan het VEP erg dankbaar.

Het VEP heeft in mijn ogen wel echt alleen zin als je er zelf volledig voor open staat.

Deze pagina delen