“Af en toe een verdwaald vinkje”

Een update (juli 2012)

“In mijn eerdere ervaringsverhaal “Af en toe een verdwaald vinkje” heb ik vermeld dat ik in 2007 ben geopereerd. Ik had, de maanden vóór de operatie, een schema gemaakt met “vinkjes” wanneer ik een aanval had gekregen. Het zag blauw van de vinkjes. Na de implantatie, ook vermeld in mijn verhaal, was dit minder geworden. Het vel was van donker- naar lichtblauw verkleurd. De aanvallen waren minder geworden en de dagen van afasie waren vrijwel verdwenen.

5 jaar later

Hoe het nu met mij gaat, ongeveer 5 jaar later? De aanvallen (complex partiële en absences) zijn nog wat verminderd en de dagen van afasie zijn geheel verdwenen. Het is echter niet alleen de NVS en de medicijnen, waardoor de aanvallen nog minder zijn geworden. Dit laatste positieve resultaat heb ik vooral aan mezelf te danken. Aangezien ik voor een groot gedeelte (80%) de aanvallen zelf in de hand heb (o.a. stress, fysieke inspanning), ben ik vooral gaan werken aan mijn eigen “ik”. Hierbij ben ik gesteund door een coach via mijn werkgever. Met haar heb ik o.a. een cursus mindfulness gedaan. Deze cursus werd ook besproken tijdens de 10e NVS-contactdag in 2011. Ik heb hierbij geleerd mijn dagelijkse dingen bewust en met aandacht te doen, waardoor ontspanning van lichaam en geest ontstaat. Daarnaast hebben zaken als taxi woon-werk en een elektrische fiets de aanvallen minder laten worden.

Dagen met meer aanvallen zullen altijd blijven en zijn voor mij ook geen probleem. Ik ben mij bewust dat het momenten zijn die ook weer voorbij zullen gaan. In mijn geval ben ik het zelf die dat in de hand heeft en zal hier altijd rekening mee moeten blijven houden.

Wat ik ook zeker weet, is dat ik de NVS nooit meer kwijt wil. De aanvallen zullen dan weer vermeerderen en die ellendige afasie-dagen komen terug. Ik ben blij dat ik destijds die keuze heb gemaakt en mijn neuroloog dankbaar dat ze voor mij die keuze waar heeft kunnen maken.”

 

Deze pagina delen