Iets dat ik totaal niet had verwacht

Dinsdag 27 februari

Deze dinsdagochtend had ik rond 5:00 uur wéér zulke ontzettende heftige hoofdpijn! (Dit had ik maandagochtend en zondagochtend ook.) Ik had daar meteen een pijnstiller voor gevraagd. Helaas hielp de pijnstiller deze keer niet. Afgelopen weekend en de hele afgelopen week hielpen de pijnstillers ‘s ochtends vroeg wel. Deze keer werd de hoofdpijn zelfs alleen maar erger. Om 6:30 uur begon ik te rillen van de kou en het duurde ook wel even voor dat dat minder werd. Daarom kreeg ik 2 paracetamollen en Celebrex. Ook dat bleek voor nu niet voldoende te zijn, helaas.

Toen de dagdienst kwam werd mijn lichaamstemperatuur gemeten, dat was 38,8 graden. Te hoog in elk geval en vervolgens is er meteen weer bloed geprikt, 3 buisjes gingen meteen naar het lab, 2 flesjes waren voor de tweede kweek. Maandag was al uitgesloten dat er niets aan de hand was met mijn urinewegen. Zo werden dus alvast wat dingen uitgesloten. Maandag waren de ontstekingswaardes van mijn bloed gelukkig nog niet schrikwekkend hoog. Vandaag moest er een longfoto gemaakt worden, een CT-scan en daarna eventueel ook een ruggenprik. Maar eerst heb ik een hele rustige ochtend gehad, waarbij ik een beetje probeerde te slapen. Ik had na 5:00 uur niet meer geslapen namelijk. De hoofdpijn werd uiteindelijk steeds wat minder door alle pijnstillers bij elkaar.

Trouwens, even tussendoor, gisteren mochten de kousen uit. Die moet je dus een week dragen en daarna ben je ervan af. Ook wel fijn! Ze begonnen ook in mijn knieholtes te irriteren en mijn huid werd er droog van.
‘S middags werd ik naar de afdeling gebracht waar een longfoto werd gemaakt. Er werd een foto gemaakt van de voorkant en de zijkant. Dat was zo gedaan. Niet veel later kwam de verpleegkundige met een infuuspaal. Ze zei dat het duidelijk was geworden op de röntgenfoto dat ik een longontsteking heb opgelopen in mijn rechterlong. Vandaag was dan ook de uitslag dat ik nu wél verhoogde ontstekingswaardes in mijn bloed heb.

Ik moest meteen aan het infuus. Het is nog meer balen, want dat betekent dat ik nog langer in het ziekenhuis moet blijven. Nu niet vanwege de operatie, maar vanwege een longontsteking… Een keer per dag moet ik een half uur aan het infuus uur en daarna nog 6 minuten spoelen, zodat echt alle antibiotica in mijn lichaam zit. Het is nog niet bekend hoe lang dit moet. Dat zal ik woensdag of donderdag wel te weten komen. Ook heb ik de CT-scan nog laten maken, maar die toonde aan dat er niets aan de hand was in mijn hoofd. Een ruggenprik hoefde bij deze dus sowieso ook niet meer. Dat was een enorme opluchting!

Wat fijn was vandaag, is dat dr. Van Rijen, die mij vorige week dinsdag geopereerd heeft, langs kwam. Hij heeft naar de wond links op mijn hoofd gekeken en vond dat die er mooi en rustig uitziet. Fijn om dat te horen!

Toen begon hij over de longontsteking. Hij zei dat hij het een beter idee vindt als nu in één keer die longontsteking goed wordt aangepakt. Dat zal dan meer tijd gaan kosten, waardoor ik dus nog langer in het ziekenhuis moet blijven. Ik kan ook wel naar huis gaan na 3 dagen antibiotica via het infuus en daarna over op pilletjes, maar dan bestaat de kans dat er tóch nog een restje in mijn rechterlong zit, dat thuis lekker verder kan broeien. Vervolgens zit ik dan misschien thuis weer met een longontsteking, zei hij. Terwijl ik nu ook herstellende ben van een hersenoperatie… Nu is het ook nog eens afwachten of deze antibiotica bij mij aanslaat. Dat zal ik na ongeveer 2 nachten langzaam gaan merken. Nu weet ik ook waarom ik zulke hoge koorts kreeg vanaf het weekend tot vandaag en waarom ik steeds zo rillerig was en nog steeds ben. Dan heb ik het koud en dan weer warm en dan weer koud enzovoorts. Ook heb ik behoorlijk last van spierpijn, maar nu is het wel extreem. Ik heb nu ‘maar’ een week op bed gelegen, bij het diepte-EEG nóg langer.
Het blijkt dat je bij een longontsteking ook aardig wat spierpijn kan hebben. Dus ook weer een raadsel opgelost.
Er zijn in dit geval 2 vrij logische verklaringen voor de oorzaak van de longontsteking , vertelde de neurochirurg,: de intubatie tijdens de operatie, dat is een buis die in je mond gaat en je ademhaling tijdens de operatie overneemt. Die buis kan je luchtwegen gaan irriteren. Zeker als het om een langdurende operatie gaat. Ook zijn er in een ziekenhuis (logisch) veel zieke mensen die mogelijk een longontsteking hebben, hebben gehad of bij zich dragen.

Tenslotte heb ik Janine Ophorst nog gesproken die mij op zondag 18 februari belde met de vraag of ik komende dinsdag geopereerd wilde worden. Het was fijn om ook even met haar gepraat te hebben. Zij had ook nog wat toevoegingen over het feit dat ik koorts en zúlke erge hoofdpijn heb. Uiteindelijk bleek het dus toch iets anders te zijn, namelijk een longontsteking. Ik denk dat ik weinig van de longontsteking heb gemerkt door alle pijnstilling die ik momenteel krijg. Wel merkte ik, bij het maken van de longfoto, dat inademen lichtelijk pijn deed. Maar ja, dat zegt natuurlijk niet direct dat je een ontsteking in je longen hebt zitten. Daar denk je ook niet meteen aan.

Vandaag was het dus een drukke dag, voor mijzelf, maar ook voor mijn vader en moeder, die allebei naar het ziekenhuis waren gekomen. Voor hun was het natuurlijk ook spannend of er nu nog iets “extra’s” bij mij aan de hand zou zijn of niet. Blijkbaar dus wel. Ook wel een opluchting, omdat ik weet dat ik me dus niet aanstel met de koorts en de nog ergere hoofdpijn én omdat er behandeling voor is via het infuus. Dit was mijn dinsdag, best veel, maar ik blijf schrijven komende dagen. In de hoop dat het beter zal gaan wat betreft de longontsteking.

CT

Wachten op de CT-scan, ook al was het toen al duidelijk geworden dat ik een longontsteking had. We wilden dingen kunnen uitsluiten.

Deze pagina delen