Helaas morgen niet naar huis

Zondag 25 februari

Deze ochtend voelde ik zo’n ontzettende hoofdpijn! Dat voelde gewoon echt niet goed. Ik heb daarom om 5:15 uur al om Celebrex gevraagd en die mocht ik ook nemen, maar ik had niet het idee dat het echt werkte. Rond 8:00 uur kreeg ik al mijn medicijnen en pijnstillers: anti-epileptica, Celebrex, 2 paracetamollen, morfine, magnesiumhydroxide en een maagbeschermer. Dat allemaal bij elkaar maakte het wel wat beter. Ik heb als ontbijt een peer gevraagd en een mesje zodat ik hem in stukjes kon snijden. Toen kreeg ik hem al in stukjes gesneden, dat was aardig! Ik vond toch dat ik wel íets moest eten. Ook heb ik er een kop thee bij gedronken.

De hele dag had ik verder niet erg veel trek. Toch had ik maar alvast wat eten besteld voor het avondeten, je moet tenslotte, ook al is het in kleine porties, wel wat blijven eten. Verder heb ik vandaag voor het eerst mijn haren mogen wassen. Dat was best spannend. Er kwam nog wel veel opgedroogd bloed uit tijdens het wassen en dat zal de volgende keren ook nog wel zo zijn, zei de verpleegkundige. Uiteindelijk zal mijn haar er wel weer mooier en gezonder uitzien! De verpleegkundige heeft daarna een vlecht gemaakt die naar rechts zit, zodat links de snee genoeg lucht krijgt en langzaamaan kan genezen. Het ziet er wat mij betreft best goed uit. Dat had ik zelf niet eens verwacht. Dus daar ben ik wel heel blij mee. Ook heb ik oplosbare hechtingen, die naar verwachting over 2 weken helemaal verdwenen zullen zijn. Dus ik ben benieuwd! De rest van de dag heb ik veel geslapen, ik voel me nog steeds heel moe.

Morgen, 26 februari is mijn voorlopige ontslagdatum, dat wordt sowieso een dag later. Dat komt omdat ik nog heel moe ben en de hoofdpijn en misselijkheid nog niet met de juiste pijnstillers stabiel en goed onder controle zijn. Ook neem ik momenteel behoorlijk wat verschillende pijnstillers en dat moet eerst een beetje minder worden en het moet duidelijk zijn (voor mijn ouders en mijzelf) welke pijnstillers ik nog wel kan gebruiken voordat ik naar huis ga. Eveneens omdat mijn ouders en zus alle zorg op zich moeten nemen als ik naar huis kan en zij moeten er ook vertrouwen in hebben (en ik zelf ook). Dus daarom wachten we nog een nachtje. Ik vind het niet erg, zelf heb ik niet het idee dat ik er al klaar voor ben om naar huis te gaan.

Vandaag heb ik mijn kleine portie avondeten opgegeten, dus daar ben ik wel trots op! Verder eet ik (nog) niet heel veel, dus dat dit nu lukte, is superfijn! Deze avond ben ik om 22:00 uur gaan slapen. Wel weer op tijd dus en dat is echt heel fijn. Gisteravond lukte het eerst niet om te slapen, maar uiteindelijk heb ik er wel een redelijke nacht van kunnen maken. Fijn! Nu zit dan de ene week erop, waarbij je sowieso in het ziekenhuis moet blijven. Ik blijf door omstandigheden nog wel wat langer. Dat lezen jullie in de volgende blog!

 Haren

Deze foto heb ik gemaakt nadat ik mijn haren mocht wassen! Door het wassen rook mijn haar ook meteen weer wat frisser! Er kwamen ook nog wel veel opgedroogde bloedresten mee tijdens het uitspoelen van mijn haar. Dat zal ook nog de volgende paar keren zijn bij het haren wassen. Maar mijn haar ziet er toch wel fijner en beter uit! Het is echt een vooruitgang als je weer voorzichtig iets met je haar mag doen naar mijn mening! 

Deze pagina delen