Heel plotseling

Zondag 18 februari

Vandaag, 18 februari, kreeg ik opeens een telefoontje van Janine Ophorst. Er was een afspraak uitgevallen, waardoor er dinsdag een plaats vrij is gekomen op de OK. Ze dacht meteen aan mij. Het was wel even een hele omschakeling, maar ik heb de knoop in een uur doorgehakt. Ik moet mij morgenochtend tussen 10 en half 11 melden en dan begint voor mij de laatste fase van het epilepsiechirurgie-traject officieel. Dan heb ik nog een gesprek met de anesthesist en vast met nog andere betrokkenen in het ziekenhuis (verpleegkundige, zaalarts etc.). Ik weet verder niet heel goed wat mij nu te wachten staat, dus dat is afwachten. Het is wel een opluchting dat de operatie 4 weken eerder kan. Ik leef er nu al ruim 2 maanden naar toe en het wordt op een gegeven moment echt lang en je wordt het behoorlijk zat. Elke dag tot nu toe hetzelfde, alles om weer een betere conditie te krijgen en dus zo fit mogelijk de operatie in te kunnen gaan.

Ook heb ik de neurochirurg dr. Van Rijen aan de telefoon gesproken. Hij heeft uitgelegd waarom er meteen aan mij werd gedacht. In mijn dossier staat alles rondom mijn herstel en zij hadden het idee dat het een stuk beter met mij gaat. Zo goed dat er werd besloten om mij te bellen dus. Ik ga het morgen beleven en ik hoop hiermee dat ik daarna écht kan herstellen, naar een gewoon en gezond leven zonder epilepsie.

 

Deze pagina delen