Gedicht

Tijdens één van de laatste dagen in het ziekenhuis heb ik een gedicht gemaakt. Ik heb dat gedicht geschreven om alles te verwerken. Om te verwerken dat ik plotseling geopereerd kon worden, om te verwerken dat ik een longontsteking kreeg, wat leidde tot een tweede week in het ziekenhuis, wat leidde tot hoge koorts en dat ik me echt ziek voelde. Gelukkig begon ik mij na drie dagen beter te voelen, ik werd langzaam beter. Nu ik weer thuis ben, kan ik alles een plek geven, kan ik herstellen, kan ik toewerken naar een gezond leven, waarbij ik niet meer beperkt ben.

 

Epilepsiechirurgie

 

Ik was gewoon thuis
De telefoon ging
Opeens kon ik
Geopereerd worden
Eerder dan verwacht
Het was zo plotseling
Toch zo’n opluchting

Dat was fijn
Ik leefde er al
Zo lang naar toe
Toch was het omschakelen
Toch even wennen want
Ik moest opeens snel
In het ziekenhuis zijn

Ik had snel
Een beslissing genomen
Het voelde als
De juiste keuze
Ik heb mezelf
Niet langer meer
In spanning laten zitten

Ik heb het
Nu tenminste gehad
Het is voorbij
Het geeft mij
Een goede toekomst
Met een betere
Gezondheid

Ik kreeg helaas
Daarna een longontsteking
Ik moest meteen
Aan de antibiotica
Een week lang
Dus toch nog
Niet naar huis

Ik had dat
Niet verwacht
Wat heb ik
Mij ziek gevoeld
Wat ben ik
Geschrokken
Het was moeilijk

Tot dat ik merkte
Dat de antibiotica
Zijn werk deed
Ik begon mij
Weer beter te voelen
Ik had minder pijn
Ik had geen koorts

Ik kan nu eindelijk
Bijkomen van alles
Alles gaan verwerken
Zoals ik het
Niet had verwacht
Alles een plek geven
Zoals het is gegaan

Ik kan nu
Vooruit gaan kijken
Ik kan nu
Herstellen en
Weer beter worden
Daarna heb ik
Dan heb ik vrijheid

 

Deze pagina delen