Bloedprikken!

Maandag 26 februari

Vandaag was dus mijn voorlopige ontslagdag. Ik vond het persoonlijk wel een beetje vroeg, maar aangezien ik deze datum voor het weekend als wist, ging ik er wel voor! Helaas is er dus van alles gebeurd afgelopen weekend, waardoor het niet verstandig is om vandaag naar huis te gaan. Gisteren had ik al verhoging. Vandaag had ik het koud en dan weer warm, heb ik last van mijn spieren (waarschijnlijk door het vele zitten op bed) en ben ik nog steeds heel moe. De vermoeidheid verbaast mij niet, dat zal vast nog even blijven, de operatie was niet niks. Maar het steeds warm en dan weer koud hebben, voelde niet goed. Uiteindelijk bleek het dat ik koorts had. Ik had 38,6 graden koorts. Daarna moest er zo snel mogelijk bloed geprikt worden om mijn ontstekingswaarden te kunnen controleren. Dat bloedprikken ging niet zo makkelijk en snel. Een verpleegkundige heeft 2 pogingen gedaan en beide keren lukte het niet. Vervolgens probeerde een andere verpleegkundige het en die lukte het meteen om een in een goed bloedvat te prikken.

Verder kreeg ik 2 paracetamollen, 1 Celebrex en mijn medicijnen. Ook kreeg ik weer een maagbeschermer die voorkomt dat ik ontzettend misselijk word van de morfine. Het morfinepilletje had ik ‘s ochtends vroeg rond 5:15 uur al gekregen. Helaas was deze al uitgewerkt om 8:30 uur. Een uur later heb ik dus nog een morfinepilletje gehad. Die deed snel zijn werk. De morfine helpt goed tegen de interne hoofdpijn. Ik denk helaas dat ik ook nog niet zo snel zonder die morfine kan. Want de interne en externe hoofdpijn bij elkaar, is niet te doen. Dat doet zo ontzettend veel pijn.
Later in de middag kwam mijn vader weer op bezoek en kwam ook de uitslag van het bloedonderzoek. In mijn bloed zaten geen verhoogde ontstekingswaardes, althans niets afwijkends. Er is ook nog wat bloed op de kweek gezet, maar dat duurt langer tot dat je daar resultaat van krijgt. Morgenochtend in elk geval weer bloedprikken, zodat ze mijn bloedwaardes goed in de gaten kunnen houden en kunnen controleren. Het is even niet anders.

Met de wond op mijn hoofd gaat het goed. Meerdere verpleegkundigen vinden de wond er rustig uitzien. Nu ben ik dus in het ziekenhuis vanwege de koorts die vanochtend is begonnen. Hopelijk duurt dat niet te lang meer, want anders neigt het alweer naar een ruggenprik, om toch uit te kunnen sluiten dat het geen hersenvliesontsteking is. Ik hoop dat dat niet nodig is. Tenslotte is in december ook niet duidelijk aangetoond dat het een hersenvliesontsteking is geweest. Tot zover weet men ook niet wat er nu aan de hand is. Daarom vandaag maar rustig aan doen, dan voorzichtig een rondje lopen over de afdeling, dan even op bed rusten en dan weer eens aan tafel zitten om wat te eten. Zo ben ik deze dag verder door gekomen. Morgen zie ik verder.

 lunch

Ik had niet heel veel trek, maar dit was wel lekker als lunch!

Deze pagina delen